Can Dostum Benim Şiiri - Güven Tekin

Milletin ne dediğine bakmadan,
Bir çay karıştırıp dertten kaçmadan,
Gönül kapısını yalan açmadan,
Seninle biz candan dost olalım.

​Dünya dönse bile kendi çarkında,
Bilirim sadık dost her an farkında,
Kederin, hüznün o dar vaktinde,
Sırt sırta vererek dik duralım.

​Zarları sallarız hayat masasında,
Gelecek kalmasın kuşku yasında,
Gecenin en koyu, tam ortasında,
Yıllara meydan okuyan dost olalım.

​Biraz gıcık derdin, biraz da uyuz,
Böyle dostluklarla biz daha büyürüz,
Yalan dünyada tek, yalın yürürüz,
Sözünden dönmeyen can olalım.

​Hava yağmurluysa şemsiye biziz,
Fırtına kopsa da silinmez iziz,
Kimseler bilmez ki biz neyiz, kimiz,
Sırrını saklayan ser olalım.

​Çayın buğusunda tüter anılar,
Gönülden gönüle geçer köprüler,
Biter elbet bir gün acı sızılar,
Geleceğe umutla bakan olalım.

​Menfaat girmeden temiz kalana,
Gülüp de geçelim her bir yalana,
Yürekten inanıp kıymet bilene,
Vefanın kitabını yazan olalım.

​Kötü gün gelip de kapıyı çalsa,
Etrafı kapkara bir duman alsa,
Dünyada tutunacak tek dalın kalsa,
O dalı uzatan el olalım.

​Zaman akıp gider, seneler geçer,
İnsan ektiğini bir bir devşirir,
Herkes kendine bir yoldaş seçer,
Tarihe bir sayfa açan olalım.

​Yıllar sonra dönüp baksak maziye,
Gerek kalmaz hiçbir söze, taziye,
Bize gıpta eden her bir gözeye,
Dimdik ayakta bir dost olalım.