Can Dostlar Şiiri - Erol Ars

can dostlarımız...
kediler, köpekler
yağmurda çamurda, karda, kışta, soğukta
onlar hep dışarıda
yavrularıyla birlikte
aç, susuz, perperişan bir hayat yaşıyorlar
nereye baksan karanlık
nereye baksan çığlık
[Verse 2] [Female Voice - Emotional]
onlar insanların en sadık dostu
çocukların en iyi arkadaşıdır
depremlerde, yangınlarda, sellerde, her türlü afetlerde, felaketlerde insanları kurtaran vefalı dostlardır
hayırsızlar, vefasızlar, merhametsizler,
sevgi nedir bilmeyenler
köpekleri sevmediler
barınakları ölüm kamplarına çevirdiler
kısırlaştırma, terapi,
rehabilite yerine
öldürmeyi tercih ettiler
katliamın adına "uyutmak" dediler -
kahkaha atarak kutladılar kararı
vicdanlar katrandan daha karaydı
nereye baksan karanlık
Nereye baksan katliam var
Nereye baksan çığlık
Nereye baksan vicdansızlığın izi var
Annelerin zayıflıktan kaburgaları sayılıyor
Memeleri susuzluktan, açlıktan kupkuru kalmış
Yavruları süt yerine kan emiyor
Şehirlerden, köylerden, kasabalardan, taşralardan, en ücra köşelerden toplanarak barınaklara götürülen canların canlarını aldılar...
halktan
hayvan düşmanı vicdansızlar da katıldı katliama...
yürekleri parçalıyordu zalimlikleri yavrularıyla birlikte öldürüyorlar köpekleri
protestolar, gösteriler, ricalar, çağrılar, gözyaşları, beddualar... fayda etmiyor
merhamet olmayınca umursayan olmuyor
yasanın geri alınması umut edilirken
daha sert kararlar aldılar
insanların dışarıda yaşayan kedileri, köpekleri beslemelerini yasakladılar
hayvanseverlerin, derneklerin
yaşam hakkını savunanların sesini duyan yok
ne düşünülürse o damlarmış kalbe
kalplerde merhametin zerresi yok
nereye baksan karanlık
nereye baksan katliam var
nereye baksan çığlık!
nereye baksan vicdansızlığın izi var
canı çöp gibi görenler
vicdanı körelmişler
bu dünya kimseye kalmadı
size de kalmaz
hiç ölmeyecekmiş gibi yaşasanız da
toprağı unutsanız da
toprak sizi unutmaz
toprak kimi unuttu ki
sizi unutsun
toprak sabırlıdır, bekler
toprak sabırlıdır, bekler