Sen rüzgar olup geçerken ömrümden
Tenimde ince bir nefes bıraktın
Yağmurlar oldun en serininden
Toprağımda acı bir heves bıraktın
Kök saldın bedenime ve de ruhuma
Yemyeşil kırlara yüksek bir tepeden
Her bakışımda sen aklımdasın
Ay nasıl ayrılırsa sessiz geceden
Her ayrılışlarda sen aklımdasın
En taze çiçekler teninde açar
Aşktan anlar mısın anlamaz mısın?
Gel beraber bulalım cevabını sorunun
Sevmeyi bilirsin, güzel seversin
Bakarken gözlerimden akarsın ruhuma.
Güzel gülersin mesela nadir de olsa
Son zamanlarda...
Unutulur diyorlar ne varsa âlemde
Söylenen dilde yazan kalemde
Bitmese de güller gönül bahçemde
Ben seni hiç unutamam
Unutulurmuş mevsimler aylar
Belki sana yazdığım
Son şiirdir bu
Hiç yazmamışım da ilkmiş gibi oku
İlkmiş gibi gülümse
İlkmiş gibi dinle
İlkmiş gibi bak gözlerime
Bir bilsen ne çok özledim seni
Aklı selim biri görse deli misin der
Bir bilsen ne çok özledim seni
Annem bunu duysa ölü müsün der
Evet ben bir deliyim, aşkının delisi
Bir ahu gözlüye vuruldum kaldım
Yaraladı sinemi derin yerinden
Ateşler içinde yandım kül oldum
Yüreğimin başında es efil efil
Estikçe titresin ruhum inceden
Biz seninle kavuşamayan
İki dağ gibiyiz.
Munzur gibi kekik kokar koynunda,
Uçuşur eteklerinde çiçekler.
Bense bozkırın ortasında sebepsiz yükselen
Erciyes gibi...
Yüreğimde bir sağanak başladı bugün
Sırılsıklam oldu tüm hatıralar
Silinmez anıları birikti dünün
Toplayıp ne varsa gidiyorum ben
Akıttım tüm yaşları bugün içime
Umutsuzluk ektim çorak topraklara
Bir damla su veremedim gönlümce
Ne bir hayal kurabildim
Ne bir iç geçirebildim sessizce
Umutsuzluk ektim çorak topraklara,
Yangınlar yanarken yüreğimde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!