Dokun! ..
Can alıcı eylüllerin
Kandan, irinden gözlerine çocuğum
Fırsat buldukça...
Deş! ..
O sızlayan yaraları
Neşter ile değil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ahhh kardeşim o günleri bende çok iyi bilirim o acı günleri bıkkınlık duymadan yaşadım ama şimdi içimizdeki heyecan, coşku söndü, bir umuttur bekliyoruz.başarılarınızı dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta