Bir uzak dostu zaman.
Seyyah olup yollara düştü can.
Ayakları parçalandı taşlardan.
Yürüdü tövbesiz yollardan...
Ömründen biraz çalmıştı zaman.
Ey deyip eyledi kervan.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
