Nefes almaktır bazen mutlu olmak,bazen de bir güvercini okşamak.
İnsani insan yapar,küçük şeylerden mutlu olmak.
Anlaşıla bilmektir,ifade edebilmektir kendini huzurlu olmak.
Çoğu zamanda sevdiğinin dizlerinde yatmak.
Hep su ile anlatlır saf ve temiz olmak,unutma suyun altındaki de çamurlu toprak.
Gördüğüne değil hissettiğine inanmak,işte o vakit saf ve temiz olur göremediğin çamurlu toprak......
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta