Ne tımarlanmayan yara varmış,
Ne de devasız bir dert.
Hani eskiden,
Yaralara toprak basılırmış ya.
Şifaya sebepmiş insanın hamuru.
Hiç olmadı en son gömerlermiş.
Buluşurmuş kendi mayasıyla,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta