Camdan Melek Şiiri - Mustafa Enes Kaygılı 2

Yine geldiler bana, bu kez başka biçimde
Sanki camdan bir melek kırılıyor içimde

Sevgiye muhtaçsa da tutulmamış hiç aşka
Onun derdi bir garip, onun derdi bir başka…

Dost bırakır mı dostu, yar üzer mi hiç yâri ?
Dermanını söyleyip öyle gideydi bâri…

O gün bin yıl gibiydi bir saatlik tâziye
Ruhumu parçalattı kör pençeli mâziye

Melekler naaşını taşıyorken kabire
Şeytanlar kulağıma fısıldadı habire...

''Bırakıp gitti seni henüz yirmi yaşında
Ağlayan bir iskelet oldun kabri başında''

''Hüznünden dönsen bile bir kemik bir deriye
Hiçbir dua getirmez gidenleri geriye..''

Bak hele şu meluna, şair kesildi birden
Beni yârin yanına çağırıyor kabirden

Gerçi fıtratım böyle, gerçi kaderim buymuş
Ben şeytanlara değil şeytanlar bana uymuş...

Peki ya odamdaki ona benzeyen kadın,
Neden konuşmuyorsun, lütfeyle, nedir adın?

Yoksa ki o meleğin ruhu mudur gördüğüm?
Bu yüzden mi görünce oluverdim kördüğüm?

Yetmiş iki lisanın sırrı geçse elime
Bulamam cemâlini izaha tek kelime

Kemiğinden sıyrılıp kopacak sanki etim
Gel de al şu canımı utangaç hayaletim...

Mecnun bendeki aşka secde edip eğilsin
Lakin biliyorum ki sen de gerçek değilsin