Zamanım da kalmadı, ruhumda yaşanacak pırıltı da,
Gidenler gitti, göç vakti gönlümün son kuşları gibi,
Derin çizgilerimden dökülürken acılarıma gülüyorum,
Aynada gördüğüm, çaresizce ağlayan bir adamdı sadece.
Penceremden yeni bir gün doğarken son nefesimde,
Hayatta misafirim artık ve yalnızım bu diyarda,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta