Herkesin elinde parlak bir ekran
Gözlerden silindi o eski devran
Koptu birbirinden akraba yaran
Camın arkasında hapisiz şimdi.
Beğeni uğruna satıldı değer
İnsanlık maskeye sığarmış meğer
Ruhunu bir "tık"a bin kişi eğer
Aslından kopana uzağız şimdi.
Sanal alem kurduk, gerçeği yıktık
Gönül sofrasından ne çabuk bıktık
Sahte bir dünyanın içine sarktık
Kendi gölgemize yabancıyız şimdi.
Komşu aç yatarken biz tokuz sandık
Ekranda gördüğün her renge kandık
Nefsin ateşinde boşuna yandık
Kuru bir gürültü, ayazız şimdi.
Ahlak meydanını vitrinler aldı
Adalet dediğin rafta toz kaldı
Herkes birbirine kötü göz saldı
Vicdan kantarında eksiğiz şimdi.
Toprak feryat eder, su küsmüş akar
Betonlar içinden menfaat bakar
Bu hırsın sonu ki dünyayı yakar
Kendi yangınında dumanız şimdi.
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 18:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!