Cam Kırığı Şiiri - Hilal Avunyalı 2

Değersizlik mi? düser hep insanın payına..
Çok sevip hiç sevilmediği olmuş.
Değer verip değersizliği
Çok konuşmadığı gibi, hiç dinlenmediği.
Şöyle bakıyorum da geçmişe, hiç yaşamamış sayıyorum hayatı, sessizce susuyorum.
Geçti bittim diyip küsüyorum.
Neyse diyip etrafıma kalın duvarlar örüyorum.
Kimse dokunmasın, daha fazla kırılmayım diye uzaklaşıyorum. herkesten sevdiklerimden, sevmeyenlerden
Daha fazla incinmesin içimdeki çocuk diye korumaya çalışıyorum.
O hep küçük bir çocuk aslında yaşından olgun kalmış.
Saçı başı okşanmamış
Cam kırığı yüreğinin parçalarını kendi kendine onarmaya çalışmış.
Olmasada olurmuş.
Çünki yanacak kimsesi yokmuş...
Hilalavunyali ✍️