Çalar saat durmuş, yine de geçiyor zaman,
Asla geçmeyen gönül yorgunluklarına inat.
Adına hayat denilen kavga, ne kadar yaman,
Yıpratıyor insanı her geçen gün saat saat.
moncer
27/01/18
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta