Çalar (Çokça Sabriyledim) Şiiri - Aşık Said

Çokça sabriyledim tükenmez hicranım
Gönül minnet pazarından gam çalar
Yüklettim dert yükü çekmiyor kervan
Dellal gibi nida eder ün çalar

Davet olsam dost köyünde okunsam
Yavru şahinimi kolda götürsem
Köme kazıp yol üstüne otursam
Beni görse çıkar yoldan yan çalar

Ak göğsünün üstü kurulu yayla
Seni seven yiğit çekmesin gayla
Sanma ki güzelin cümlesi böyle
Bakışı işmardır gözü ben çalar

Mevlam aşka düşürmesin her kulun
Gam hicran içinde süremez yolun
Kuzusun bağrına basmış bir gelin
Tan yüzüne makam ile nen çalar

Yavru bazım konmuş kolun üstüne
Dökmüş saçlarını belin üstüne
Köme kazdım yattım yoluh üstüne
Güzel turnam hiyle sezmiş yan çalar

Yürü güzel yürü yüze durucu
Ciğerimde gizli aşkın kalıcı
Azrail misali camlar alıcı
Pençe vurup can evinden can çalar

Salınıp sevdiğim karşımdan geçer
Bana nisbet için göğsünü açar
Fitil yetmez yaralarım kan saçar
Tabib gelmiş üzerine em çalar

Said der ki ben de hicrana erdim
Bir değil beş değil çok benim derdim
Giyinip kuşandı sevdiğim yarim
Benim yarim can evimden can çalar