Çakmak Şiiri - Muhayyel Gizliay

Elim ıslakken,
Elime aldığım,
Çakmak gibisin.
Ben yanmayacak diye dokunamıyorum.
Sen yanmam diye gözlerime bakıyorsun.
&
Uzun zaman oldu elim ıslanalı.
Ne zaman kurur bilinmez.
Çakmak ise ıslakken,
Yaptığım denemelerden muzdarip.
Ne zaman yanar bilinmez.
&
Bunca bilinmez içinde,
Kefeye koydum hadsizce,
Bildiklerimi ve bilmediklerimi.
Belki de asla bilemeyecek olduklarım,
Öylesine alakasız yer ve zamanlarda,
Serbest ölçüyle yazdığım şiirlerle,
Yanıma kâr kaldı.
Taşır dururum sırtımda.
Bu bilinmez yük ne zaman iner.
Bilinmez.
&
Dümdüz okuyorsan eğer,
Yazdığım mısraları,
Sıkar seni yabancı.
Sabahattin Ali falan oku,
Bolca şahıs aşk şiiri,
Elbet beğenilir.
Zaten bi dönem,
Sabahattin Ali'nin,
Tüm şiirlerini ben de okudum.
&
Muhayyel, idealine duyduğu aşktan,
Yazamaz oldu bir şahsa aşk şiiri.
Sanmayın kalbi taştan,
Ve gözlerine bakmaz kimsenin
Önünü ilikler deli görünce deliyi.