Ah, o çakıl taşı gibi olabilmek...
"Ben" demekten yorulmuş bir sükûnetle,
Ne güneşi aramak, ne de suyu beklemek,
Sadece uzanmak o sonsuz teslimiyetle.
Ne dünün tortusu avucunda,
Ne yarının telaşı.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta