Düz bir yolda küçücük bir çakıl taşı
Yoksa sen mi bana çelme takacaksın
Ayağıma değerse belki de sendelerim
Yoksa ulu çınarları sen mi yıkacaksın
Sapıtma başka bir kestirme yola
Nar ağaçları, yiyen ağaçları narmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta