Özümden ayırdım iki gözümü
Çağlayıp coşturan yüreklerim var
Postundan ayırmış çakal kuzuyu
Bu akşam evinde ziyafeti var
Ezmeli bu döşü bazen ezmeli
Sol yana imame tespih dikmeli
Çakallık dünyayı silmiş süpürmüş
Cenneti kendine mekân etmeli
Bakamaz gözlerin ölü mevtaya
Düşündün mü yarın var mısın bur da
Dilinde niye öldü sorusu varsa
Dününü sorgula eğer buradaysan
Çakallık bedava sende gel buyur
Bir koyun verelim karnını doyur
Yarına yumarsın belki gözünü
Aç gitmesin dünyalık karnını doyur
Eziyet ettirir çakallık sana
Dünyayı sevdirir ahret ne arar
Gözlerin sökülür çukurlarından
Doyur sen bu günün yarına zarar
Ne desem boş gelir kafa dikine
Dünyayı sallamış sanki bilgine
De Mevla verirse lafı gözüne
Sokarlar, çakallık kalır içinde
Zennehar yılmaz
30.05.2012 23:43:48
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta