Cahil İle Bal Yeme Şiiri - Mehmet Şahan

CAHİL İLE BAL YEME

“Âlim ile taş taşı, cahil ile bal yeme!” (Ata sözü)

Ağır olan yük değil, tartısına bakma sen;
Âlim ile taş taşı, cahil ile bal yeme!
Her ağır büyük değil, artısına takma sen;
Aşıyorsa o başı, bu ne böyle hal deme!
Âlim ile taş taşı, cahil ile bal yeme!

Bağındaki gül değil, özdür cana can katan,
Dağındaki yel değil, gözdür onu kanatan!
Ağzındaki dil değil, sözdür canı acıtan;
Yaşıyorsa o başı, bu ne böyle hal deme!
Âlim ile taş taşı, cahil ile bal yeme!

Kalemini gerdiğin zannetme ki kaştır o,
Kelamını derdiğin zannetme ki taştır o,
Selamını verdiğin zannetme ki baştır o,
Şaşıyorsa o başı, bu ne böyle hal deme!
Âlim ile taş taşı, cahil ile bal yeme!

Esareti fırsata evirmekte mahirdir,
Cesareti ifrata çevirmekte mahirdir,
Feraseti ıskata devirmekte mahirdir,
Kaşıyorsa o başı, bu ne böyle hal deme;
Âlim ile taş taşı, cahil ile bal yeme!

Pîr-i Fânî ne desin; lafı demsiz olana,
İlm-i hali neylesin, gafı gemsiz olana!
Deme hadi nerdesin; safı emsiz olana,
Taşıyorsa o başı, bu ne böyle hal deme!
Âlim ile taş taşı, cahil ile bal yeme!

MEHMET ŞAHAN (PÎR-İ FÂNÎ)
03.02.2026 – KAPAKLI