Asılsız bir sözü asılmış sanır
Cemiyet kan ağlar cahil yüzünden
Sormaz esasını hemen şahlanır
Cemiyet kan ağlar cahil yüzünden
Gerçeği aramaz, kafa yormaz da
Haddini bilerek geri durmaz da
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bakış açısı yakın olunca konular da benzeşiyor demek ki
-0-
Cehalet
En büyük beladır, başa cehalet,
Okuyup yazarak, ezmeli onu.
Onunla yok olur bil ki saadet,
Dağlara, taşlara yazmalı onu.
Ne gelirse gelir, odur melanet,
Bir çuvala koyup büzmeli onu.
İnsanlık adına, büyük felaket,
İp takıp boynuna dizmeli onu.
Ondandır yaşanan bütün sefalet.
Her zaman her yerde üzmeli onu.
İşte bu millete asıl ihanet;
Oturup, düşünüp, süzmeli onu.
Bekleme gelmez ki ondan inayet.
Gülse de yüzüne bozmalı onu.
Bıraksan dünyaya eder sirayet,
Beyinden sıyırıp kazmalı onu.
Tayyar Yıldırım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta