Cagrisan Yankiyla Şiiri - Yorumlar

Özü ömrü kopmuş üzülmüşken dünyanın
Ve kendi boyunu aşmış kaplamışken üzüntüler kafesinde tutsak telef insanlığın
Nihayet..
He gülüm benim nihayet..
Asmalar bağında üzüm üzüm oldu olalı bir güzel tabiat nihayet..
Ellerimle salkımlarını doyup derdiğim sonbaharın kesesine bin bereket türlü tevatürleri
Avuçlayarak yüzüme süreyim bari açarak ellerimi çok şükür, çok şükür