Bana yağmur taneleri gönder.Mezarlık gülleri ve üşümüş serçe ölüleri...
Gecenin en ileri saatlerinde sancılanıp durayım dudaklarınsız.
Gözlerinin yaraları kanatsın içimi,bir hançer nasıl yaralarsa öyle.
Şimdi ıssız bir şehirde kayıp bir sokak köpeği gibi koşuyorum caddelerde.Adını çağırıyorum,duyuyor musun?
Sen çağırma beni.Yoruldum ve düşüyorum gözlerinden.Açılan yaralarım kanıyor.
Bana yağmur taneleri gönder.Mezarlık gülleri ve üşümüş serçe ölüleri.
Fırtınada kalmış yıkık bir gemiyim limanı olmayan.Çağırma beni...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta