Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Çağır beni sevdanın matine köle kul olayım
Çağır beni sevdanın aleviyle yanıp kül olayım
Çağır beni ceylan gözlerinden akan sel olayım
Öyle yürekten çağır ki bir daha geri dönmeyeyim
abimin yüregi coşmuş çaglamış
duyulmamış feryadı mucnum olmuş
bu sevgiyi görmyen hak etmemiş seni
aşk böyle bir şey ölümü bile isteden
özlemden yok olmayı dileyen
banada uzak degildi bu duygular
yüregini yüregimle kutluyorum
süper şiirdi sana yakışan
Çağır beni sözlerin ekmeğime zehirden bile olsa
Çağır beni kalbin sonsuzluğuma kabir bile olsa
Çağır beni ellerin ellerime kelepçe bile vursa
Öyle yürekten çağır ki bir daha geri dönmeyeyim
YAZAN VE YAZDIRAN YÜREKLERE SELAM OLSUN.
HARİKA BİR ŞİİR.
KOPYALADIM VE KENDİME ALDIM MÜSAADENİZLE EFENDİM.
TAM PUAN BENDEN
SAYGI VE HÜRMETLERİMLE
EMEK İSTEYEN BİR ÇALIŞMA KALEMİ KUTLARIM.....TEBRİKLER
tebriklerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
Bastan sona nefis bir siir can yurekten tebrik ederim selamlarimla
Bu kadar yürekten çağırma beni,
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim...
Bu şarkı ne kadar yürekten ve ne de güzeldir değilmi üstad,... İşte şiirinizde tıpkı bu şarkı gibi yürekten ve nağmeli,... Kutlarım aşk ve özlem dolu yüreğinizi ve kaleminizi... Sevgiler,.... Neriman Zevkliler
Cebbar Bey,
Tatilden dün döndüm. Epey mesaj birikmiş.:)) Sizin gibi değer verdiğim gönül dostlarımın sayfasına uğramaya çalışıyorum.
Şiirin gayet hoş olmuş. Tebrik ediyor, saygılar sunuyorum
Allah var,güzel şiir olmuş.Hele ÇÇÇÖ de bir ayrı çalışma türüne örnek ve şiire de yakışmış.Ne denir..Kutlarım usta...........................Selamlar ve de saygılar.Halil Şakir Taşçıoğlu
Çağır beni yüreğimdeki sevda aksın dökülsün
Çağır beni el pençe durayım boynum bükülsün
Çağır beni avazından aramızdaki dağlar yıkılsın
Öyle yürekten çağır ki bir daha geri dönmeyeyim # kutlarim Cebbar Korkmaz saygilar benden
ÜSTADIM KALEMİNİZE YÜREĞİNİZE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 40 tane yorum bulunmakta