Zaman tezgahında sızılar gizli,
Yollar uçurumdu ve duman gözlü.
Yalan rüzgârları estikçe hızlı,
Yürünmez yollarda menzil aşınır.
Milyon söz yazıldı sevdadan yana,
Kimi ceza dedi bu şirin cana.
Mürekkep ağlarken dertli insana,
Kalemler kırılır, gönül taşınır.
Hayat dediğimiz bir hece masal,
Dün çocuk saflığı bugüne misal.
Çetin yollarda aşk gizli bir visal,
Visale ermeyen musalla dadanır.
Vitrinlik hayatlar sarmış bu çağı,
Sanal âlemlerin örüldü ağı.
Ekranlar kurutur yeşeren bağı,
Ruhunu kaybeden asır kınanır.
Ucu yanık mektup mazide kaldı,
Satır araları hasretle doldu.
Gönül kapısını gururlar çaldı,
Onurlu sevdalar hüsran kuşanır.
Aslı feryat eder dertli dilinden,
Kerem eser geçer gurbet yelinden.
İki canın o gün gizli bağından,
Kul kendine sıkar, ruh arşa tırmanır.
Bitmez bu yazılar dökülse bin kez,
Her yaşayan bir sır saklar da bilmez.
Menzil uzak değil, yolcusu dönmez,
Yanmak için canlar Hak'ka boyanır. .
Limansız her gönül sığınak arar,
Kayaya vurdukça dalgalar yorar.
Zamanın pençesi baharı sarar,
Karanlık bir kutlu ışıkla uyanır. .
Kavuşmak sevgiyse ayrılık aşktır,
Ozanın çilesi ne saray ne köşktür.
Emeksiz her adım soluna yüktür,
Bu sinsi sancılar ruhuna bulanır.
Yollar uzun ince, akıl yorulur,
Yürek "yürü" der de hesap sorulur.
Avuçtaki toprak bir gün karılır,
Sevdayı seçenler Hakla çilenir.
Engin bir ummanda yol alır gemi,
Kul bilir mi ola bendeki demi?
Toprak kucaklayıp sildiği demi,
Sancısı bitenler Hak'ka uyanır.
ENGİN TOPKAN (31.07.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 31.07.2026 17:04:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
