Her telden müziğe uydurup ayak,
Çılgın bir dansçı olurdu yüreğim ellerinde.
Mesafeler kısalırdı senin yollarında,
Zaman su olur akıverirdi kollarında.
Bahar bir mevsim, sen dört mevsimdin,
Yaşam mümkün,ölüm vacip
O'nun ipi en sağlam ip;
Emanettir her şeyimiz,
Ol Muktedir gerçek sahip.
Sırf "iyi insan" desinler diye iyi bir insan olarak yaşadım hayatı,
Bu yüzden olsa gerek,benim olmadı hiç bir yarış atı!
Buna rağmen,kendimi çok kirlenmiş hissediyorum;
Yaşadıkça,yaşlandıkça daha da kirleniyorum.
İstemiyor,"Beni artık teneşir paklar!" diyorum.
“Sadece bir doktorum” demek alçak gönüllülük iken
“Sadece bir doktorsun” demek adamı küçük görmedir.
Anlam itibariyle biri gündüz biri gece
“-um” ile “-sun” değildir bu farkı doğuran,
İkiyüzlü bir kelimedir “sadece”.
Bir tuhaf sözcük; rezil-kepaze…
Sen bana bakma!
Akılsız adamın tekiyim işte…
Saçım kalmamış başta
Aklar çoğalmış kaşta
(Yapabilsem, kebapçılıkta
Yarış varsa varılacak yer vardır
İş, bu yere önce varmaktır.
(Başkaları, diğer yarışanlardır)
Birinci, önce varan,
Sonuncu, sona kalandır.
Her bir derece kendinden sonrakilerden iyidir
Baki diyor ki,
"Gel bu bâğın hârına gül-zârına itme heves;"
Neden?
Hârı söner, gülü solar; yaşam denen bir nefes.
İki nefes arasına sıkışmış olsa da,
Aslında insan yer insanı,
Sonrada "Yer,yer" der insanı,
Bilenler iyi bilir beni
Çekinme;benden sor insanı.
Olanlar hanı ve hamamı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!