Saygıdeğer insanlar!
Yirmi birinci yüzyılda yalnızlığın yılgınlığında,
Ölümün meşru sayıldığı, yaşamanın suç olduğu bir günde,
Adaletten bahsetmekse boşuna.
Bileklerimde bıçaklar bilendi her gece,
Bulaştım, dalaştım… Kanlar karıştı ruhuma,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta