Çabaladım, Çapaladım Hiç Buldum

Seksen dört senedir işte ben böyle
Çabaladım çapaladım hiç buldum
Huzurun imkânı var ise söyle
Apaladım dabaladım yoruldum

Yoruldum da kara bahtı silersin
Dedim; belki bir gün olur gülersin
Her lokmayı mazlumlarla bölersin
Böldürmeyen umut ile vuruldum

Hainlerce canevimden vuruldum
Od içinde yana, yana yarıldım
Öldürdüler yüz bin kere dirildim
Her ahvâlde Hablûllâha sarıldım

Dostum diye sarılmıştım yılana
Doğru denmiş, inanmıştım yalana
Katlim için çizdikleri plâna
Baktığımda bulanmayıp duruldum

Duruldum da destanımı silmedim
Zalimlerin arkasından gelmedim
Düşman benim içimdeymiş bilmedim
Her gülene dostum diye sarıldım

İSLÂMİ’yim sarıldığım Akrepmiş
Çileleri pişmemize sebepmiş
Düsturumuz hayâ, ahlâk edepmiş
Erenlerin dergâhına sürüldüm