Ben buzullar prensesi,
Duyulmazdı renklerin sesi,
Yalnızlık bile öylesine yalnız;
Eşlik edecek dahi yoktu gölgesi.
Krallığım karanlık ve soğuk,
Sesler ürkütücü ve boğuk,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta