San düşen gönül bağında buzayazın
Bozgun baharlar güze çalınca karadüzenli sazını
Silinmesi an meselesi solgun yazılar yazar divanında meşkeden gazeller
Tutunduğu dallardan bir dünya bir dünyaya çözülüp
Beti benzi bozbulanık küllere ağarır
Vaktince uyanmak için yarbelasına yeniden
Eski bahar güllerini toprağa serperek sessizliği savuşur gider zaman
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta