Her şeyin anlamsızlaştığı,
Hiçbir kelimenin kurtarıcı olmadığı zamanlar vardır.
Cümleler donar dudakta,
Kalp zemheriye tutulur.
İnsan konuşmak ister ama sesi çıkmaz,
Dua eder, yine de içi üşür.
Ne umut ısıtır,
Ne hatıralar.
Geceler uzar,
Sabahlar geç gelir.
İçinde bir kış büyür insanın,
Kar yağmaz…
Ama her yer buz tutar.
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 16:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!