Avucumun ortasına düşen bir ateşti ölüm
Önce parmaklarımı yaktı yavaş yavaş
Kollarımdan bedenime yayıldı
Gözlerim görmez oldu, kulaklarım duymaz
Hissizleşti duyularım birer birer
Ama birden bire söndü ateş
Tam da kalbimdeydi sıra
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu kalem bambaşka bir kalem ve bambaşka bir anlatım . Hakikaten çok net ifadeşerle başarılı bir anlatım. Kutlarım.
siirinizi-sizi okumak güzeldi cok muhterem degerli insan, degerli sair!yürekten kutlar hersey gönlünüzce olsun! sevgi-saygi ile...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta