Büyükler Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

BÜYÜKLER
Fevzi Emir Yılmaz

Ulular, erenler gösterir yolu,
Kimi ağlamaklı, kimi gam dolu.
Dünyada hesaba çekerler kulu;
Özü hâlis, sözü hâlis büyükler.

İncitmezler karıncayı, böceği,
Onlar imânıyla koklar çiçeği.
Maksatları nakşetmektir gerçeği;
Hakk’tan aldığını verir büyükler.

Kendileri taşır kendi salını,
Hor görmezler Yaradan’ın kulunu.
Gösterirler cennetin her yolunu;
Semada bir yıldız gibi büyükler.

Akarlar gönlüne bir hâl diliyle,
Yük olmazlar nefsin vebâli ile;
Kim Hakk’a yürümez gönül ehliyle,
İzi rahmet, yolu nurdur büyükler.

Nasibi olanı arar, bulurlar;
Günaha dalanı çeker, alırlar.
Gâh tekkede, gâh Mekke’de kalırlar;
Aşka yürür, aşkla yürür büyükler.

Dillerinde zikir, gözlerinde yaş,
Dünyalık değildir düştüğü telaş.
Her nefes nefisle verirler savaş;
Zaferden zafere koşar büyükler.

Abdestsiz toprağa ayak basmazlar,
Rahmeti Rahman’dan ümit kesmezler.
Dal kıracak kadar sertçe esmezler;
Veli kullarıdır Hakk’ın büyükler.

Molla Râfet, bak ben tuttum sözümü,
Bu dünyada çok çektin sen nazımı.
Âhrette de gelip güldür yüzümü;
Sana da yâr, yâren olsun büyükler.

(Okuyana Nasip, Yazana Dua Dileriz)