"Yüzümün kırılıp gözyaşlarımın tuzla buz olduğu anların birinde fark ettim, çocuk kalmanın en büyük mutluluk olduğunu. Oysa hep bir an önce büyümek istemiştim.
Bir gecede büyümekti tek hayalim.
Mevsimler aylara, aylar yıllara, yıllar duygulara evrilirken büyüdüm.
Ve anladım ki, büyüdükçe kirlendim. Önce ellerim kirlendi, sonra dizlerim, sonrada yüreğim.
Şimdi yıkasam da geçmeyen lekeler taşıyorum.
Deterjanım mı kötüydü, yoksa kaderim mi?
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta