Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
keşke hep çocuk kalsaydım..
kalsaydım diyorum çünkü ben istedim büyümeyi...
hazanımla birlikte büyüyeceğimi bilmeden..
Nihal hanım, bence hepimizin içinde büyümeyen veya büyümek istemeyen bir çocuk hala var. Siz ne dersiniz? Şiiriniz bir harikaydı. Tam puan. Yüreğinize sağlık.
Haylaz geçen günler, ölümü akla getirmeyen. Gerekmezdi de. Oyunun tadını ölüm bile bozamazdı akşamüstü güneş yeni battığında, anneler pencereden seslenirken.
Açlık bile unutulurdu. 'Ben yemek yemiyeceğim, tokum ben'
Yaşanılan tatlı günlerdi.
Komşunun zambak kokan bahçesinde.
Sobe denilen ağaç daha hayattamı dır.
Yoksa bir binanın sütunu altında kalarak belleklerden silinmiş midir sobe diye inleyen çocuk haykırışları. Nerden bilinecekti ki, büyüyünce gelecek hayatın sızıları.
Hep çocuk kalsa mıydık?
Yok yok. Çocukluk olmazdı o zaman.
Ah hayat.
evet hazan vururken cama ..yorulmusuz.yüregine saglik.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta