Zaman hırsızıydık o gün biz,
Anı varlığın bütünlüğünden çalmış, bir çingene ayısı gibi oynatmıştık.
Şarabımızı kırmızısıyla yalnız bırakmamış, türkülerimizi kendimize çığırmıştık.
Göğü fethedip maviyi yeniden yaratmış ve güneşi ilk kez isteğimizle batırmıştık.
Yorucudur göğü devindirmek, toprağın bağışlayıcılığına uzanıp,
Uzak geçmişten kalan yıldızların varlığıyla aydınlanmıştık.
Bizim güneşimiz değildi onlar ve kimi yaşamıyordu artık,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta