Bütün Bacılara Şiiri - Levent Topludal

Dünyada "ben, ben" diyen
Zamir değil de nedir?
Gönül kıran, hak yiyen
Vampir değil de nedir?

Dünya güzeli bacım;
Sensin benim baş tâcım.
Bu şiirden amacım
Tamir değil de nedir?

Endâmın, yürüyüşün...
Kıymetini sen düşün.
Yüzün elmas, gülüşün
Safir değil de nedir?

Her tel bir derde ilaç;
Kur köprüyü, iste baç.
Omuzundan akan saç
Nehir değil de nedir?

Uğraşma şu adamla;
Yoğruldun keder, gamla.
Gözünden düşen damla
Şiir değil de nedir?

Yaşın gepegenç iken;
Gül sandın, çıktı diken.
Zâlime boyun büken
Esir değil de nedir?

Hüznün, hicranın yoğun;
Kılığın darmadağın.
Aşk diye soluduğun
Zehir değil de nedir?

Âcizdir vuran, kıran,
Vara yoğa bağıran.
Kadına el kaldıran
Beygir değil de nedir?

Karışmış yahşi, yaman;
Ne dur dinler, ne aman.
Bulunduğumuz zaman
Âhir değil de nedir?

Talan oldu sürûrun,
Söndü gözünde nûrun.
Sevgin, kalbin, gurûrun
Kevgir değil de nedir?

Gözlerinde bir buğu,
İnler yaralı kuğu.
Bu tavır, mutluluğu
Tehir değil de nedir?

Mahallenin şebeği,
Soldurur bir çiçeği.
Yazdığım, bu gerçeği
Tasvir değil de nedir?

Erlik mi cinnet demek,
Dövüp de affet demek?
Sürekli yap, et demek
Emir değil de nedir?

Bulur sebepler sudan;
Taş mı bu cevri tadan?
Evin hastane, odan
Revir değil de nedir?

Gelmesin sana halel;
Sahibin mi dünkü el?
Baba evine git-gel,
Tehcir değil de nedir?

Kendine biraz güven;
Bak, ne çok seni seven.
Yaşadığın serüven
Cebir değil de nedir?

Ne taş sarsar, ne kaya;
Var özünde o maya.
Sırtını Hakk'a daya;
Kâdir değil de nedir?

Yenilir abartılan,
Tamir olur yırtılan.
Allah deyip, kurtulan
Vezir değil de nedir?

Kamunun kurumları
Bilir bu durumları.
Asker, polis, muhtarı
Tedbir değil de nedir?

Kendine yeni yol çiz;
Arkanda devletimiz.
Üstüne biz varız, biz;
İksir değil de nedir?

Levent Abi'n anlattı,
Yükü üstünden attı.
Bunca sözü donattı,
Şair değil de nedir?