At the outset,
I have been in the forest with the deepest darkness,
There was no meaning of belongingness.
I built a significance from the leaves for me,
The wind of sylvan pierced it off to sea.
Kim bilir hangi gülün hangi yaprağı soldu,
Son konuşmamızla.
Güzün ardından tüm olanlara şahit bir kar tanesi oldu,
Olanca telaşsızlığıyla.
Kırgınlıklarım olduğum ve olamadığım şeylere dair,
Yaşamla talep edilenin ortasında uçurumların arasında küçücük ümit kırıntıları arıyorum kendime dair.
İnanç nerede kayboldu?
Umut nerede soldu?
Nerede kayboldu düşlerin imgesi?
Var olmanın sancısı sürerken pişmanlık içinde,
Aşkın fütuzsuzluğuyla yokuş aşağı düşerken,
Ansızın yarım kalan bir gençlik heyecanı
Sana dair.
Kalabalık bir düğünde, bir göl kıyısında, bir ormanın ortasında,
Birkaç mutlu anıdan ibaret hatırlanan
Seni görünce,
tuhaf bir heyecan yayılır ruhuma.
Bir bahar gecesi ezgisi başlar arka fonda.
Günlerden ne gün bilmem,
Beni öptüğün o ilk gün gelir aklıma.
Blue sky suddenly turned dark,
No one knows how appear hopes mark.
In the background spreading sound of a woodlark.
She fought fiercely against the dark like a baresark.
After the unbearable struggle of the fight,
The singing bird triumphantly disembarc.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!