Çok içtim gamzesinden şarabın
ay tutulması yüzüne söz verdim.
Sonbahar eğilimli sokaklardan sana çıktım
kalbim şarkılarda kaldı, içime yalnızca seni aldım.
Kendimi sana ayırdım, beyaz güllere öykündüm
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




ölürüm kalbinden düşersem...
çarpıcı..çok güzel..
bu şiiri sesinizden dinlemek eminim daha bir güzel olacaktır.
saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta