Her şey
İkimizi yakınlaştırır
Seni bana beni sana
Ara sıra da uzaklaştırır
Bana seni beni sana
Bilmezdik
Seni elimde düşlerken,
Kendimi kendime hapsediyorum.
Seni gözümde uyuturken,
Kalbimle kendime ninni okutturuyorum.
Eteklerin uçardı bir rüzgarla,
Yakınından hep geçerdim.
Güneş senle doğar ,seninle batardı...
Sen görmezdin ,seni izlerdim.
Sen Kaldırımları saymazdın
Sabahın karanlığı ayırırdı seni
Bilsen ne olacaktı ya
Rüzgarla savrulurdun zaten
Bir o yana bir bu yana
Sen oradan geçerken
Ben buradaydım
Sen benden geçerken
Ben uzaktaydım.
Sen senden kaçarken
Horozların sesi yok
Ne de kuşların
Böylesi daha iyi
Böylesi daha iyi.
Horozların sesi çok
İrritite edici
Taze uykundan kalk,yağmur bir daha olmayabilir,
Şimdi olduğu gibi ıslan;
Onlar misafirlerdir buraya,
Ve ay şimdiki aydınlattığı gibi bir daha asla aydınlatamayabilir.
Eteklerini alıp gitmiş,
Kuru bir Aralık ayından sonra;
Aman yine sen mi geldin
Başımın fırtınası seni alıp götürecek
Müsait bedeninin içine iyi bak
Ve gözyaşlarını benden habersiz düşürme...
Hemen git o sessiz taraçaya
Peçeli güneşe aldırma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!