Rüzgarın şiddeti,benim ıslak kulaklarımda,
Fakat neler oluyor orada,olacak;
Ve rüzgar cesedi uçurtma yapmış,
Cebrail ile bana selamını getiriyor.
Fakat ne ile kurulanacağım?
Rüzgar mı dedin...
Rüzgar mı dedim...
İstemem gözlerin yağmurda ıslansın
Sabah mı dedin...
Sabah mı dedim...
Anlamalısın anlamalı
Burada çoğu zaman rüzgar aynı
Ama sabahın zengin ışıkları
Her zaman aynı parıldamaz
Çünkü alnındaki
Çizikler her gün
Daha çok
Önce ayak sesin geldi
Açıldı kapım
Sonra da bağdaç kurmuş bulutlar
Ve işte sen
Saçları leylak kokan kadın
Saçlarında olacak birkaç tel
Herkesin beyazları
Birkaç tane de olsa
Saçlarında olacak birkaç tel
Beyaz-kalbin kömür gibi olsa da...
İnan bunları yazmak istemem
Hayıflanmış bir an kaderine
Uzatmış bedenini gökyüzüne
Elinde küçük bir şamdan var
Çevirir sevgilisinin yüzüne
Ve sevgilisi uzun süredir yanında
Sadece kendime
İkinci bir şans veriyorum
Çok uzun seneler sonra tabi
Olacak- ancak en azından
Yüzüm değişip bambaşka
Olacak...
Nicedir dünya döner durur
Hayal köşkleri içinde
Saklı yüzlerin içinde
Kalmış tırtıklı anılar
İmdat diye bağırışı olmayan
Çığlıklar da var...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!