Çok kapatır her yeri
Bir muşamba gibi
Üstünde yemek parçacığı da yoktur
Zaten karanlıktır
Gözükmez ki bir yeri
Çok donanımlı siyahta
Her gün eteklerini alıp giden karanlık
Her geceden geceye karartıyor aralıksız fakat orada hala var bir kınacık
Kınacık ile her şey sararıyor her şey oluştur zaten bir dakikalık
İstesek de istemesek de
Kendimize dönüyoruz en nihayetinde
Bir anlık...
O buradan uzun zamandır gitti belki bir daha gelmeyecek
Ben ise burada yerli yerime yeni ben gelecek
O benden kısıtlı bir süre ayrılacak
Ben ise burada yaşamaya nefes almadan devam edecek.
Zaman zaman
Sevgisizlik
Kapımı tik tok çalar.
Dinlemezdim pek o sıralar
Yeni taşındığım evde
Yeni eşyalar
Çevre var
İnsanlar var
Ama anlamazlarsa
Derdini saklama
Çünkü
Kayalıklar var...
Yokuşların başlarında yanan sokak lambaları ile
Ağaçlar da pek salınık
Sanki bugün ikisi beraber
Birbirlerine gölge olmuşlar...
Kimi yüz var
Yollara bakar durur.
Önce kendine bak
Sonra diğerine
Sen kendine bakmazsan
Nasıl bakacaksın diğerine...
O-hep kendini büyük sandı
Ama başarıları onu yanılttı
Üzüntü ve hüzünler bir bir ona kaldı.
En sonunda da
Elinde hiçbir şey kalmadı.
Gelir bazı şeyler
Götürür bazı yerler
Ancak gözlerimi açarsak
Anlarız onlar kimden.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!