Son çığlıklar var mavzer kokusunda. Yüreğini patlatanlar var bu sessiz hangeme de. Ah diye inliyen bir meczup var. Yolları yıllarına karışmış bir betbah. Saçlarına ölüm beyazı makyajlar haber verir ebediyeti. Yoksunluk yaşıyorkene dünya sürgünlüğünde. Bu kadar inişe ne gerek var ki diyemiyorsun bile. Dört bir yanını ezan kokusu sarar. Bir cennet kokusu seni sana biraz daha bağlar. Ki cehennemi yaşatmaya ne hacet. Şimdi yasattiklarinla yaşadıkların olacak bu kısa ve uzun hayatta. Meseleye vakıf olmadan talip olmak en bilinmeze. Anlamak... anlamak... Ve anlamak...
İkindiye bürünmek... Ne acı.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta