Aç kaldığım anlara
Bir dilim ekmek say aşkını
Yahut
Bir damlacık su say gitsin
Susuzluğumda
Çatlamış dudaklarımı
Kırılgan gülüşlerdi dişlerinde sararan
Adın solgun, yüzün bulutlu gökyüzüydü
Sırlı camda görünen kimsesi yok yabancı
Çölde ceylan yavrusuydu tutunduğun umutlar
bir adım gerisinden koşuyordun hayatın
bir adım erken yaşlanıyordun yağmurdan
Günlerdir ağlıyorum
……….bulutlarla beraber
Sırılsıklam olmuşum
______saçlarım darmadağın
Koşuyorum...
Sebepsiz!
İçimde bir yalnızlık soyunur
Kapatır perdelerini pencerelerin
Balkon sefası
Güneş banyosu dokunur
Kapalı ortamlarda
Beyazlaşmayı tercih eder
Uzanmış boylu boyunca şirin yavrucak
Bir yanında pembe karanfil
Diğer yanında bir demet zambak
Gökte kızıl güneş
Yerde bir serçe
Sen o çocuksu gülmelere sığınıp
Dağ çiçeklerinin büyüsüyle gelmiştin
Baharın sonuydu mevsim…
Orta yerde ben!
__________kimsesiz yalnızlığımla
Ardı sıra açıktı kapım
Önce bir bulut
Yükselir ağır ağır…
Ardından
Rengârenk ışıklarını bölerek
- Kardeş Payı -
Sererek ovasına, dağına
'seni bu hüs’n-ü cemal-ü bu kemal ile görüp
korktular hakk demeğe döndüler insan dediler'
................................................................. NESÎMÎ
Sen kolay sanır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!