Burhan Küçük Şiirleri - Şair Burhan Küçük

Hiç bilmedin

Bir şeyler var
Yüzümdeki çizgilerde
Saklı kalan
Aynada gördüğümde

Konuşamıyorum

Bakışın da mana
Kendine bağlayan
Çözemiyorum..
Yüzün de bir hüzün

Değişmeli diyorsan her şey
Keşfetmelisin yeni bir ada
Mesela hiç ayak basılmamış
Yada hiç öpülmemiş olmalı yosma

Arkana almalısın rüzgarı

Ölür gece

Uyku tutmadı mı beni
Atarım kendimi dışarı
Bir meyhaneye girerim
Dağıtmak için uykuyu

Ayna

Karşındayım ayna
Ne tarafa çevirsem
Gördüğüm kendim
Ayna,kırsam seni

Birden bire

Birden bire mi çöktü binalar
Birden bire mi oldu her şey
Nereye kayboldu birden insanlar
Bir daha açmaz mı güneş

İçimde sen

Seni aradım
Dağlarda rüzgar esintisinde
İçimde sen
İz sürdüm

Hadi gel(gün şiiri)

Yıldızlar beni yutmadan
Çevirdim geceden yüzümü
Ay güneşi tutmadan
Hadi gel,soldurma gülümü

Şair

Ortalığı aydınlatırken
Kendini eriten
İşte şairin ömrü
Hep kendini eriten

Sevdim

Sevdim Işığı, ışık da parıldayıp,yansıyan yüzleri
Sevdim tüm çiçekleri,çiçeklerden bal yapan arıları
Sevdim koza yapan böceği, kozadan çıkan kelebeği
Sevdim bir fidanı, fidan dan oluşan ormanları