Burhan Gök Şiirleri - Şair Burhan Gök

Hayatın kağıt gibi katlanıp çöpe atıldığı,
Senin gibilerinin bir kalemle bitirildiği,
Sevginin öfkeyle söndürüldüğü,
Kalbin değil, dudakların çalıştığı,
Sadece kalemlerin hakim olduğu,
Senin davetsiz olduğun,

Bugün kaç yaşındayım, bilemiyorum
Ruhum yaşlanmış
Bedenim ruhuma göre hareket ediyor
Her geçen günüm yeni bir doğum günüm olmuş

Bugün kaç yaşındayım, bilemiyorum

Kalemimin mürekkebi bu kadarına yetiyor
Yazdığım şiirlerim ikna etmiyor Azrail ‘i
Seni bıraktığım için alıyor beni kader
Teslim ediyor senin bu yorduğun kalbi
Sabrın en derinine yavaşça bırakıyor

Seni ararken beni bana sormuşlar

Bir sen kaybolmuşsun bir de ben

Bulmuşlar beni Tarabya sahillerinde
Arka cebimde bir fatura
Ve kalbimde dertler ve sen
İşte böyle bulundum

Bedenimi bıraktım Azrail 'e

Tam yanımdayken gittin
Beni başarısızlığa hapsettin

Buymuş demek başarı
Düne kadar dostumdun
Hayatımın kararıydın

Kızgınlığını sana yaklaşmadan belirtiyor
Her şey diyor ki; Biz geliyoruz
Sen ise karşı çıkmaya çalışıyorsun
Ama biliyorsun ki hiçbir şey fayda etmeyecek

İşte böyle bıktım artık usandım

Bir ben bilirim içimdeki bu acıyı
Bir ben bilirim içinde olduğum durumu
Bir ben bilirim neler yaşadığımı
Bir ben bilirim neler için harcandığımı
Bir ben bilirim neler söylenip uydurulduğunu
Bir ben bilirim kimlerin kalbimde konaklandığını

Hiç büyüme olduğun yerde kal
Böyle hep şirin böyle hep dertsiz tasasız etrafındakileri izle
Hiç özenme büyüklere sakın cesaret etme
Hevesini de alma gerek yok sana
Hiç uğraşma kalabalıkta
Geç otur bir yere kapat gözlerini kendini bir yerlerde hayal et

Hafif bir esinti var buralarda senin olmadığın
Kumsallardan gelen sessiz bir rüzgar
Gözlerimi okşadı adeta kumdan bir peri
Biraz uzak kalmış sanki

Sessizce duruyorum bakışlarının o alışa geldik duruşu gibi