Sabrımın mükâfatıydın sen
Kalbimin sultanıydın bir tanem
Şu an sadece benim sultanımsın bir tanem
Yaşamın gülümseme kaynağısın sen
Şiirlerimin konusu sensin
Aklımın, kalbimin ve her şeyimin meşgulü
Mahrum kaldım senin varlığından
Hareketsiz kaldım senin arkandan
Dilsiz kaldım senin ismini unuttuğum zaman
İlhamsız kaldım senin adını dizelerimden çıkarınca
Sahipsiz kaldım senin dudaklarında
Geliyor Yusuf’un sesleri Zavira zindanından
Zindanın demirleriyle yoğrulmuş bir ses
Kelimeler yine aynı kelimeler
Eksilmemiş hiç ağzından tevhit kelimesi
Eksilen sadece Yusuf’un yılları olmuş
Özlemin sancısı var içimde
Ta derinlerden gelen bir sevgiyle büyüyor
Bazen ismini sayıklattırıyor, bazen yazdırtıyor duvarlara
Buram buram özlem kokuyor her yanım daha yeni aşkı tanımışken
Anlatmaya çalışsam bir-iki şiirle
Seccade de kaldı gözyaşım
Şükür Yarabbi! Şükür Yarabbi!
Başımı koydum secdeye
İşte başladı hayatım
İşte başladı ağlamam
Kıvrılıyorum bir kenara
Adına hasret diyorum şimdilik aşkıma
Duvarlara yazıyorum yalnızlığı, kusursuzca
Ve istemsiz bir şekilde ezberliyor dudaklarım sensizliği
Karanlık bulutların altında
Nerdesin sen?
Yine mi beni astın kalbinin bir köşesine
Yoksa hala dudaklarında mıyım?
Kaldırım taşlarında hayatın
Duraklarda senin ismin
Kalbimde senin anıların
Şiirleri ben anlatacağım
Seni ben yazacağım şiirimde
Kalemimi ben kıracağım
Kimseyi üşüştürmeyeceğim senin etrafına
Aşkın kimliğini sana mühürleteceğim
Seni ben yazacağım şiirimde
Kaçarcasına duygularımı toparlıyorum
Sevgimi, saygımı ve seni de bırakıyorum bu şehirde
Bu kadar yıl sabrettim senin aşkına
Ve sadece bir şiir bıraktım aşkıma
Çektiğim acılara biraz ara verilmesini istiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!