Avare asude bilmez neden vurgun
Ne kaldı senden geriye
Bir tesbih bir baston bir de yüzük
Uzağım günlerdir yaşamaya sevgiye
Yalnız kederli o hafızası yitik
Beklenenin kolay olduğunu kim söyledi
Gözden ırak olan gönülden ırak olmuyor
Bi uyuyup uyanınca geçmiyor
Yaralar kanamıyor ama izi de geçmiyor
Hasret dedikleri iki çift lafa sığmıyor
Hiç gelmeyenin gittiği tarif edilemiyor
Saçlarının kokusunu sokaklara salmışsın
Tek satırdan ibaret konuştuklarımız
Varsın böyle sansın dost bildiklerimiz
O şarkı bizden emanet
Rüzgarı tenimde hissedebildiğim kadar sevgiyi hissetmek isterdim şu serin yağmurlu bahar gününde sevgilim seni beklerken geçen ömrümden harcadığımı bilmeni isterim belki de yalnız öleceğimi bile bile umut besliyorum hâlâ ısrar kıyamet üzgünüm yalnızlık zor geliyor hepsi bu
Yok yere kırıldı hayallerimiz
Uzun uzadıya kurduğumuz inançlarımız
Tepemize vurup ekmeğimizi aldılar elimizden
Ne bugünü sevip kalabildik ne de yarını
Kendimize bile ağır geldik
Zamanı beklerken benliğimden harcıyorum
Ne uğruna tüm gün koşuşturuyorum
Beş dakka boş dursam sorguluyorum
Düzensiz dünyaya ayak uyduramıyorum
Zihnimde dönüp dolaşan kelimeler manasız
Kalbim sancılar içinde ellerinde kan
Hâlâ iyileşmeyen yaralar
Küle döndüm ey sevdası yakan
İstesem de yazamadığım satırlar
Saçlarım uzundu ilk kez belime kadar
Kalemim sağlamdı en azından arkadaşım demişti
Hafızam hep işine geleni tutardı mesela sevgiyi
Cesaretim evde sigara tüttürmekti
Fırçalarımı bekletmeden yıkamam el alışkanlığı
Dağınık odam her telden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!