Ölüm trenleri
Kısa bir ara ile
Peş peşe geldi...
Kanayan yüreklerin kanı kurumamışken!
Bir korku yeniden hortladı
Deprem!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




saire duyarliligi, saire ustaligi yaraya tuz basiyor, sanciyor bir yerlerim... yureginize saglik, dost.l
Dünyanın ilk çağlarından beri insanın yenemediği tek bir güç var. DOĞA!!!
Biz dünyamızı kirlettikçe, dengesini bozdukça doğa bize dahas ert cevap vermeye devam edecektir.
Umarım şiirin uyanması gerekenleri bu gaflet uykusundan uyandırır.
Sevgiler.
Barış Aluk.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta