Kasabanın çam kokulu topraklarında
çıplak ayaklarını yarıştıran çocuklar.
Bir taze buğday ekmeği
tüm gün öğünleri,
yüzlerinde neşe var
gözlerinde uçsuz bucaksız
huzur ve sevgi.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




benim az kaldı alev hanım böyle güzel diyarlara kavuşmama insanlardan uzak yüreginize saglık saygılarımla
Ben de özledim o tozlu yolları ve o insanları. Ağdalı kişilikler, sahte görüntüler şehirle özdeşleşti gerçekten. Nerde o temiz kalpli, bilge köy, kasaba insanı.Bir çoğu da şehre gelip değişti yazık ki. Şiiriniz beni çok etkiledi Alev Hanım. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta