Bünyamin Toraman Şiirleri - Şair Bünyami ...

Bilirmisin bir yanım bertaraf
bilakis söndü umut bîinsâf
fehîm biri oldu fercâm bir raf
kül söndü izi kaldı istedi af

a'zam hâk âb - adâlet
a-mal avec ise adem-i muvazenet
Akl-ı Selim gibi akvâl ictisâr konuş,
ihkâk-ı hak et, ihlal neken, ihmal et, bozuş

Antika idim,
Kim geldi, kayboldu izim.
Bilirim belki biraz sinsiyim,
Ama mert biriyim güvenilirim.

ademâbâd adliyye ye girdim,
ağrâs eken ağsân çıkaran ağyâr bildim,
ahbâr getiren akranlarım gibi değildim,
buk’avî cebâbireleri de çok devirdim,

dâr -ı fenâ hayâl bil
kadirdânım içim hâver bir il
Boş intâk, ekûllu dil
işvekâr izâe yeni nesil...

Darülkurrâ'dan çıkmış talebeyim,
Fırat'ın yanında duran halfetiyim.
Asırlardır konuşulan devrim iziyim,
Bilmem, etmem ben ne ettim

Nice badire-ler gördüm,
Yalnızca tabipler yardım etti.

Gördüm selleri, ahları,
Ama sevdim tahtları.

Boş bir adamı değil,
Hoş bir ozanı bil.

Cesaretimiz namütenahi idi,
Yürek yakan değil dibi,
Zadeganız dimdik ve dururuz iri,
Böyledir, böyle geçecek ebedi.

Filhakika bir umutdur bizimki,

Câlib-i dikkat harîs aftabrûyum,
Ahid kir ahidşîkenleri bozdum,
Seblâ idim lebe velikin,
Vuzerâ tahtları yaîs kaldı,

Selim, Selîmülkalb idim,