Ben Bünyamin
Kenan'da akrep kovalayarak büyüdüm
Bu yüzden bilirim zehir içmeyi
Kenan'da işçiydim ergen çağımda
Suyu da bilirim teri de
Yusuf'u ilk ben gördüm, ben ağladım
Kuyuya ay düştü
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta